Rafræn atkvæðagreiðsla stendur yfir 19.-26. mars 2026
Ég er rúmlega fertugur Reykvíkingur, bý með konunni minni og börnunum okkar tveimur í Þingholtunum í Reykjavík. Ég bjó í Kaupmannahöfn í fimm ár, lærði kokkinn þar og starfaði í framhaldi sem kokkur á Restaurant Grönnegade og Hotel D’Angleterre þar í borg. Eftir Kaupmannahafnarárin flutti ég heim og hef starfað við veitingarekstur hér síðan eða í u.þ.b. 15 ár. Í dag rek ég veitingastaðinn Tívolí í gamla Eimskipafélagshúsinu og kaffihúsið Elliða í Elliðaárdal en hef stofnað og komið að rekstri fleiri veitingastaða. Ég hef mjög gaman af því að ferðast, fara á góð hótel og finna góða veitingastaði og myndi segja að áhugi minn og skoðanir á ferðaþjónustunni spretti ekki síst þaðan.
Veitingageirinn er auðvitað nátengdur ferðaþjónustunni enda sækja ferðamenn mjög mikið á veitingastaði. Á sumum þeim stöðum sem ég hef átt og rekið höfum við í mörgum tilvikum séð um morgunmat fyrir tengd hótel. Þá vann ég sumarlangt sem kokkur á Hótel Flatey og þar áður sá ég um F&B fyrir Centerhotels hótelkeðjuna. Ég hef því átt og á umtalsverð og regluleg samskipti bæði við ferðamenn og fólk í ferðaþjónustunni, heyri upplifun þeirra af íslenskum veitingastöðum en líka upplifun þeirra af landinu, ferðaþjónustunni og heilt yfir því sem við höfum uppá að bjóða og hvernig við þykjum standa okkur. Svo ferðast ég sjálfur þó nokkuð og fæ auðvitað þaðan líka hugmyndir og skoðanir á því hvað við erum að gera vel, hvar við gætum gert betur og hver eru góðar fyrirmyndir í þeim efnum.
Fyrir mér eru Samtök ferðaþjónustunnar gríðarlega mikilvægur aðili í íslensku atvinnulífi og ég þekki vel hversu heilsteypt og gott fólk er þar innanborðs. Hins vegar held ég að það þurfi að safna enn fleirum í liðið því það eru áskoranir framundan. Það dylst engum að stjórnvöld gætu staðið sterkar að baki geirans. Þeirri stöðu er mikilvægt að breyta – en þó ekki bara fyrir ferðaþjónustuna sjálfa og tekjur ríkissjóðs af henni heldur líka þess hve mikið hún eykur lífsgæði í íslensku samfélagi með því framboði sem henni fylgir, á afþreyingu, skemmtun, veitingaflóru og svo mætti áfram telja.
Mér finnst tækifæri til að bæta ímyndina og auka jákvæða upplifun fólksins í landinu af ferðaþjónustunni. Ég sé tækifæri fyrir ferðaþjónustuna til að breyta því hvernig hún talar, að vera meiri fyrirmynd, vera aðeins jákvæðari og koma með lausnir á borðið. Þar fyrir utan, komandi úr veitingageiranum, myndi ég auðvitað vilja auka og styrkja tengsl samtakanna við veitingageirann og fá hann með að borðinu í mikilvægum málum.
